Voion | Arbeidsmarkt & opleidingsfonds voortgezet onderwijs

Er wordt gezocht op *

Inspiratie

Eigen werkplezier vergroten

woensdag 22 mei 2013 | Veilig, gezond & vitaal werken

'Voortgezet werkplezier' is een creatieve, oplossingsgerichte aanpak. Voor uitwisseling van ervaringen is veel ruimte, maar de actieve werkvormen zorgen ervoor dat het niet blijft bij praten alleen. Docenten oefenen in technieken die ze in hun dagelijks werk meteen kunnen toepassen.   

De eerste fase van ‘Voortgezet werkplezier’ is inzicht krijgen in de eigen werkdruk. Erkennen van frustraties is nodig om de stap te maken ‘Van dramabaan naar droombaan’, zoals Bom en Van den Burg het ook wel eens noemden. Dan volgt de analyse van ‘energiegevers’ en ‘energievreters’; wat kost energie en wat geeft energie? Neem een docent die tijdens de pauze nakijkwerk doet, terwijl hij weet dat het beter is even rust te nemen. Die wens benoemen is één, het echt anders gaan doen en er een gewoonte van maken is stap twee. Bovendien gaan mensen na hoe ze weer opladen. Door een uurtje sportschool, een flinke wandeling, een glaasje wijn ’s avonds op de bank? Of dichter bij school. Waarom vindt iemand het lesgeven leuk? Wat waren momenten dat het lekker liep, in de laatste week of weken? Bom: “Je merkt na een tijdje dat ook het positieve blijft hangen, zoals bij de oefening ‘elkaar complimenten geven’. Daar kun je dus gebruik van maken.”

Maatregelenmatrix
Een belangrijk uitgangspunt van ‘Voortgezet werkplezier’ is dat mensen uitgaan van eigen kracht en waar mogelijk zelf in actie komen. Een werkvorm die daarop aansluit is ‘Vraag inbrengende persoon’ (VIP). Eén persoon brengt een kwestie in waar hij/zij mee worstelt. De anderen stellen alleen vragen en maken intussen een ‘maatregelenmatrix’, waarop mogelijke oplossingen in kaart zijn gebracht. Is het een probleem van de organisatie, van het team of van jezelf? Wat kun je er zelf aan doen? Wat kun je doen op korte termijn en wat op langere termijn? Waar heb je anderen bij nodig? Zo komen bekende ergernissen op tafel, zoals een smartboard dat het niet doet of de absentieregistratie die niet werkt. Maar er gebeurt meer, door frustrerende ervaringen van verschillende kanten te bekijken, komen mensen tot nieuwe oplossingen.  

Feedback leren geven
Aan de orde komt verder dat medewerkers de druk die ze ervaren kunnen verlichten door zaken bespreekbaar te maken en beter voor zichzelf op te komen. “Elkaar aanspreken zijn we niet zo gewend in het onderwijs”, aldus Bom. “Als iemand je vriend is, wil je de vriendschap niet in gevaar brengen en met een collega waar je niet zo goed mee overweg kunt, wil je het niet nog erger maken. Dat is zo’n beetje de teneur. We praten veel óver elkaar en moeten meer mét elkaar praten, elkaar feedback leren geven.” Al zal dat niet in alle gevallen de definitieve oplossing brengen. “Een van de deelnemers kaartte bijvoorbeeld een lang slepend probleem met collega’s bij de directie aan. Die docent voelde zich eindelijk gehoord.”  

‘Voortgezet werkplezier’ maakt mensen bewust wat ze willen veranderen en geeft instrumenten om daaraan te werken. Daar hoort bij dat ze onderkennen waar ze geen invloed op hebben. Die zaken accepteren maakt energie vrij, ofwel, deelnemers oefenen zich ook in ‘de kracht van het loslaten’.