Pagina wordt geladen
Ze kende ‘m niet, was compleet verrast en vindt het heel bijzonder: leerlingcoördinator Lex Haijemaije won de Gouden Steunpilaar 2026. De prijs is een initiatief van de cao-groep OOP van CNV die dit jaar werd uitgereikt aan onderwijsondersteuners in het po, vo, mbo en hbo.
Staatssecretaris Judith Tielen van Onderwijs rijkt de Gouden Steunpilaar 2026 uit aan Lex Haijemaije.
Lex: “Ik werd gebeld en zonder dat ik het wist, was ik door een afdelingsondersteuner genomineerd. Ik spreek haar eigenlijk niet heel vaak en ze vertelde me later dat ze meteen aan mij moest denken toen ze over deze prijs hoorde. Ze schreef dat ik leerlingen die onzichtbaar zijn, zichtbaar maak en dat is echt een compliment. Het is precies de kern van hoe ik naar mijn werk als leerlingcoördinator op het Pax Christi College kijk. Ik vind het heel bijzonder dat we als OOP’ers met deze bokaal in het zonnetje worden gezet. Wat ik ook bijzonder vind, is de reactie van mijn collega’s. Zij zeiden ‘als iemand het verdient, ben jij het en het is je ontzettend gegund’.”
“Het motto van Pax is ‘wij zien jou’ en los van school en werk is dat sowieso een motto dat bij me past. We leven in een maatschappij waarin elkaar groeten niet meer zo vanzelfsprekend is en juist daarom kijk ik mensen aan, zeg ik hallo en maak ik een praatje. Leerlingen komen op school met een capuchon op, oortjes in en hun blik op een schermpje. Ik ben me heel erg bewust van mijn eigen gedrag en van mijn voorbeeldfunctie. Welk zaadje kan ik bij een leerling planten? Ik heb oog voor hun welzijn, want dit is de nieuwe generatie waar onze samenleving straks op moet bouwen.”
“Ik ben me heel erg bewust van mijn eigen gedrag en van mijn voorbeeldfunctie”
“Het mooie is dat ik me vanuit mijn rol onbekommerd met mijn populatie kan bezighouden. Ik ben niet gebonden aan vijftig minuten lestijd en een zoemer die het einde van de les aankondigt. Als leerlingcoördinator ben ik eigenlijk de spin in het web. In de driehoek leerling, ouders en school bemoei ik me met alles. Ik ben vrij autonoom en heb veel vrijheid om mijn werk op mijn manier te doen. Ik houd aanwezigheid en verzuim bij, handel bij calamiteiten, vang leerlingen op die een time out krijgen of overstuur zijn en houdt hun welbevinden in de gaten. Als me in de wandelgangen iets opvalt, onderneem ik actie en ik doe dat altijd vriendelijk en vanuit belangstelling. Waarom zegt een leerling ‘hey homo’ tegen een andere leerling? Hoe komt het dat iemand weer te laat is? Waarom ben je de klas uitgestuurd? Er kunnen honderden smoesjes zijn om onder maatregelen uit te komen, maar ik stel altijd die open vraag, zonder te veroordelen.”
“Ik hoor van leerlingen dat ik makkelijk benaderbaar ben en dat vind ik een compliment. Ik vind het belangrijk dat we elkaar begrijpen en ik praat hetzelfde met de leerlingen als met hun ouders. En hoewel de mentor altijd het eerste aanspreekpunt is, weten ouders mij ook makkelijk te vinden. Vaak deel ik al via de telefoon de nodige informatie, want bij urgente zaken kun je niet altijd op de mentor wachten. De rol van leerlingcoördinator is wat dat betreft super praktisch. De wereld draait heus wel door als ik niet meer op deze school zou zijn, maar ik denk ook dat de geoliede machine een beetje gaat haperen. Alle zaken die ik praktisch, administratief, qua welzijn en in noodsituaties afvang, komen dan op het bordje van de docenten, mentoren en afdelingsleiders terecht. Die hebben niet altijd tijd en ik ben eigenlijk altijd fysiek bereikbaar.”
“Als een docent belt omdat hij in de file staat, ga ik naar diens lokaal en maak ik er meteen een momentje van. Ik vraag bijvoorbeeld aan de leerlingen om te vertellen wat ze een mooie eigenschap van zichzelf vinden. Maar ik vertel eerst iets over mezelf, want als je iets wilt krijgen, moet je ook iets geven. Ik merk dat er dan een soort sfeer in het lokaal ontstaat die niets met lesgeven te maken heeft, maar alles met bewustzijn. Daardoor leren we elkaar ook een beetje beter kennen en ben ik niet alleen die Lex waar leerlingen naartoe moeten als ze te laat zijn of de les zijn uitgestuurd. Dat ik de vrijheid heb om op mijn manier met de leerlingen om te gaan, is wat ik zo fantastisch vind aan deze rol. En dat die vrijheid nu beloond is met deze mooie prijs, zie ik echt als erkenning van mijn werk.”